Darwin started one of his early photography series in Antwerp’s Olympic swimming pool, named “Gossamer”. The title refers to the name of the silk thread which is highly used in the production of swimming wear because of its mobility. Gossamer thread itself is very fragile. This series tries to highlight the concept of fragility. Darwin chose to focus more on the interior of the pool.

 

Public swimmers expose a large portion of their body when wearing just their swimwear, which in itself creates vulnerability. The intimacy swimmers share with each other turns a public space into a special place. When almost all clothes are removed, a social barrier of society is shifted. Everyone is equal here. As the photographer on site, Darwin is fully dressed.

 

This creates a hierarchy between him and the swimmers. The distance between them becomes clear in the photographs. The focus portrays the interior of the pool, and the swimmers almost disappear into the structure of the building. The swimmers bodies which are only partially covered become more vulnerable contrasted against the structure of the swimming pool.

In het Olympisch Zwembad van Antwerpen begon Darwin aan één van zijn eerste fotoreeksen genaamd “Gossamer”. De titel verwijst naar de gelijknamige zijden garen die vanwege hun bewegelijkheid vaak gebruikt worden in de productie van zwem- kledij. Gossamer draad zelf is heel fragiel. Deze reeks probeert fragiliteit sterk naar voren te doen komen. Darwin koos ervoor om zich te focussen op het interieur van het zwembad.

In hun zwemkledij geven de bezoekers een groot deel van hun lichaam bloot en stellen ze zich kwetsbaar op. De intimiteit die
de bezoekers met elkaar delen, maakt van een alledaagse plek een zeer bijzondere ruimte. Bij het weghalen van de kleren wordt de sociale barrière van de maatschappij verschoven. Iedereen toont zijn lichaam en iedereen is binnen deze ruimte gelijkwaardig aan elkaar.Als fotograaf verplaatst Darwin zich gekleed door de infrastructuur van het zwembad.

Hierdoor wordt er een hiërarchie gecreëerd tussen hem en de andere bezoekers. Die afstand wordt duidelijk in zijn beelden. De focus ligt voornamelijk op het interieur van het zwembad. De individuen verdwijnen haast in de structuur van het gebouw. De slechts gedeeltelijk bedekte lichamen van de bezoekers lijken erg kwetsbaar tegenover het kille interieur van het gebouw.